Við Marta vorum að spá í því um daginn hvað væri stutt þar til synir okkar gætu staðið upp við sófaborðið og hellt niður úr kaffibollunum okkar. Í gær skipti ég því gamla út fyrir nýtt borð sem er svo breitt að þeir hljóta að verða komnir með nóg vit til að sleppa því að teygja sig eftir bollunum þegar hendurnar á þeim verða nógu langar til að ná að miðju borðsins.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli