Fyrir um það bil ári síðan var ég að byrja að sjá árangur erfiðis míns. Ég mætti samviskusamlega í hús þreksins, sté þar ítrekað upp á pall og niður af honum aftur á meðan ég sveiflaði grænum eða fjólubláum handlóðum yfir höfði mér auk þess sem ég gerði ýmsar æfingar aðrar til styrktar maga, rassi og lærum og þeim vöðvum er leynast undir handleggjaspiki hvimleiðu.
Nú, ári seinna er líkamlegt ástand sýnu verra en áður en ég heimsótti hús þreksins í fyrsta sinn.
Ég verð að fara að drífa mig í eitthvað sprikl. En fyrst verð ég að finna lífstykki sem getur haldið uppi 5 lítrum af mjólk og júgrunum umhverfis undir álagi.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli